Conservation of Energy in a Pendulum — Experiment 19
| # | t (s) | h (m) | Δs (cm) | v (m/s) |
|---|
พลังงานกลของระบบประกอบด้วย พลังงานศักย์ (PE) และ พลังงานจลน์ (KE) เมื่อไม่มีแรงเสียดทานหรือแรงต้านใดๆ ผลรวม PE + KE จะคงที่ตลอดการเคลื่อนที่
เมื่อยกลูกตุ้มสูงขึ้น h เมตร พลังงานศักย์โน้มถ่วงเพิ่มขึ้น เมื่อปล่อย ลูกตุ้มจะตกลง โดย PE เปลี่ยนเป็น KE — ที่จุดต่ำสุด PE = 0 และ KE มีค่ามากที่สุด
ตามทฤษฎี KE ที่จุดต่ำสุดควรเท่ากับ PE ตอนเริ่มต้นพอดี แต่ในการทดลองจริงพบว่า KE น้อยกว่าเสมอ เพราะมีพลังงานบางส่วนสูญเสียไปในรูปอื่น:
ในการทดลองตัวอย่างพบว่า %error อยู่ราว 21–33% หากใช้เทคนิคการวัดที่ดีกว่า (เลือกเฉพาะ 2 จุดที่ห่างกันมากที่สุดบนเทป) error สามารถลดลงเหลือต่ำกว่า 5% ต่อ trial
เมื่อปล่อยลูกตุ้มจากตำแหน่งสูงสุดและให้แกว่งอย่างอิสระ พลังงานทั้งสองชนิดจะ แปรผกผันกัน ตลอดการเคลื่อนที่ — เมื่อพลังงานชนิดหนึ่งเพิ่มขึ้น อีกชนิดจะลดลงในปริมาณที่เท่ากัน เพื่อรักษากฎอนุรักษ์พลังงาน
การแปรผกผัน: ผลรวมของทั้งสองพลังงานมีค่าคงที่เสมอ (ในระบบอุดมคติ)
💡 ในโหมด simulation อัตโนมัติ: ระบบจะคำนวณ PE จาก h ของลูกตุ้ม ณ ทุกจุดบนเทป และ KE จากความเร็วระหว่างจุดที่ติดกัน — แล้ววาดกราฟทั้งสองเส้นเทียบกับเวลา เพื่อให้เห็นการแปรผกผันของพลังงานทั้งสองอย่างชัดเจน
เครื่อง ticker tape timer สร้างจุดบนแถบกระดาษด้วยอัตราคงที่ 50 ครั้งต่อวินาที (1 จุดทุก 1/50 = 0.02 วินาที) เมื่อเทปติดกับลูกตุ้มและถูกดึงผ่านเครื่อง ระยะห่างระหว่างจุดจะแสดงความเร็วของลูกตุ้ม:
โดย s คือระยะห่างระหว่างจุดที่เลือก (เช่น ช่วง 10 ช่อง คือ 10 ระยะระหว่างจุด 11 จุด) และ t คือเวลารวมของช่วงนั้น (10 × 1/50 = 0.20 s)
ข้อสังเกตสำคัญ: ตอนปล่อยลูกตุ้ม (จุดสูงสุด) และตอนลูกตุ้มหยุดที่อีกฝั่ง (จุดสูงสุด) จุดบนเทปจะอยู่ใกล้กัน เพราะลูกตุ้มเคลื่อนที่ช้า ส่วนช่วงกลาง (จุดต่ำสุด) จุดจะห่างกันมากที่สุด เพราะลูกตุ้มเคลื่อนที่เร็วที่สุด